Diyanet müdahale etsin! Nasıl, kimlerle ve ne şekilde?

Yeni Şafak yazarı Aydın Ünal güzel bir tespitle FETÖ'nün hala nasıl olup da çözülemediğini dile getirdi. Bu konuda Diyanet'in de üzerine düşeni hakkıyla yapmadığını söyledi

Diyanet müdahale etsin! Nasıl, kimlerle ve ne şekilde?

Yeni Şafak yazarı Aydın Ünal güzel bir tespitle FETÖ'nün hala nasıl olup da çözülemediğini dile getirdi. Bu konuda Diyanet'in de üzerine düşeni hakkıyla yapmadığını söyledi

Hacı Ali Ekber
Hacı Ali Ekber
17 Temmuz 2017 Pazartesi 21:58
Diyanet müdahale etsin! Nasıl, kimlerle ve ne şekilde?
banner221

Aydın Ünal FETÖ ile mücadelede Diyanet'in üzerine düşeni yapmadığını söyledi. 

Hutbe ve kürsüleri bu konuda yeteri kadar Diyanet'in kullanmadığı iddiaları da çarpıcı tespitlerdi. 

Aydın Ünal bu konuda sonuna kadar haklı...

Lakin hesaba katmadığı bir şey var. FETÖ'nün kullandığı tüm argümanlar şu an Diyanet'e saldıran tüm cemaatlerin de argümanları. 

Yani FETÖ'ye vurmak demek Diyanet, İlahiyat ve İmam Hatip düşmanı hurafecilere de vurmak demek. 

Aydın Ünal unutmuşsa biz kendisine hatırlatalım: İhlas medyanın hurafeci hocaları Cübbeli Ahmet denen cahil sofi ile Diyanet'e yüklenirken Dini Haberler dışında bir Allah'ın kulu çıkıp da ne İhlas Medya'ya ne İhlas Medya'nın hurafeci hocalarına ne de Cübbeli Ahmet denen cahil softaya tek bir laf etmedi. 

Malum hurafeci yapı, Mahmut Paşa ile birlik olup Diyanet'in en önemli adamlarından Diyanet İşleri Başkan Yardımcısı görevden aldırıren tüm medya oturup bu saldırıyı izlemekle yetindi.

Bu gün Diyanet'i FETÖ için göreve çağıran Aydın Ünal maalesef o günlerde çıkıp İhlas Medya ile Cübbeli softasına tek kelime bile etmezken nasıl olur da bu gün Diyanet'i görevini yapmamakla itham edebilir?

Aydın Ünal ve başta içinde yer aldığı Yeni Şafak Gazetesi, Dini Haberler kadar cesur davranıp gerçekten Diyanet'in FETÖ ile mücadelesinde arkasında durabilecek ve hurafi yapıları karşılarına alabilecekler mi?

Evet! Aydın Ünal...

Diyanet kime, nasıl ve ne şekilde vursun? Söyle ki biz de öğrenelim...

İşte Aydın Ünal'ın güzel tespitlerle dolu o güzel yazısı...

Ankara’da en muhteşem tören, 15 Temmuz gecesi bombalandığı saatte TBMM önünde yapıldı. Ulus’tan, ilk Meclis’in önünden yürüyüşe geçen Ankaralılar Meclis önünde toplandılar, en çok şehidi verdiğimiz Meclis önünde, Genelkurmay kavşağında, şehitlerimizi andılar, zafer heyecanını tekrar yaşadılar.

Meclis önündeki törenlerde Diyanet İşleri Başkanı Mehmet Görmez uzun, ama gerçekten uzun bir dua yaptı. Duasında her meseleye değindi, Rabbimiz'den her şeyi istedi. Ancak, her konuya değinen o uzun duada, Fetullahçılar’a ilişkin hiçbir vurgu, hiçbir tespit, hiçbir temenni yoktu.

Kuşkusuz Diyanet İşleri Başkanı Mehmet Görmez bunu kasıtlı yapmadı. Kendisi, özellikle 17/25 Aralık’tan sonra Fetullahçılar’a yönelik en ağır, en esaslı eleştirileri getiren ve bunun için de çokça saldırıya maruz kalmış bir Diyanet İşleri Başkanı. Ancak, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın, Fetullahçılık’la mücadelede daha fazla sorumluluk alması da artık bir zorunluluk.

Aradan 1 yıl geçti ama Fetullahçılar çözülmüyorlar. Neden?

17 Aralık 2013, Fetullahçılar’la mücadelenin resmen başladığı tarih. Fetullahçılar, emniyet ve yargı eliyle seçilmiş hükümete darbe girişiminde bulundular. Hükümet de, 50 yıldır sinsice büyüyen bu yapıya karşı savaş ilan etti.

Recep Tayyip Erdoğan, etrafındaki bir avuç yol arkadaşıyla girdi mücadeleye. Hem tüm gövdesiyle kavga ediyor, hem de devletin kurumlarını, bürokrasiyi, sivil toplumu, iş dünyasını, medyayı, hatta kendi partisini, kendi arkadaşlarını bu hayati derecede önemli kavgaya girmeleri için teşvik ediyor, her birini “iteklemek” zorunda kalıyordu. Hem başkomutanlık, hem neferlik yapıyordu. Meselenin siyasi boyutu kadar, stratejik, lojistik, teorik, hatta akademik boyutuyla da mecburen kendisi ilgileniyordu.

Erdoğan’ın kavgadaki yalnızlığını gören Fetullah Gülen, bunu fırsata çevirip, örgütünü tamamen kapatıyor, örgütüne saldırı altında oldukları duygusunu pompalıyor, sürekli umut vadederek, örgütü bir arada tutabiliyordu.

Şu acı bir gerçek: Erdoğan’ın kavgasına, 15 Temmuz’a kadar herkes girmedi. “Bu benim kavgam değil” diyenler, “aman Fetullah’ın şirreti bana değmesin” diyenler, “kim kazanacak bakayım, ona göre safımı belirlerim” diyenler oldu.

Meselenin ciddiyeti 15 Temmuz’dan önce anlaşılabilseydi, kavganın Erdoğan-Gülen kavgası değil, Türkiye’nin bağımsızlığı meselesi olduğu idrak edilebilseydi, Erdoğan yalnız bırakılmasaydı, örgüt bu kadar birbirine kenetlenemeyecek, çok daha önceden çözülebilecekti.

İstisnalar hariç, en çok konuşması, en çok uyarı, tavsiye, telkin, tebliğ yapması gereken İslami cemaatler, o cemaatlerin önderleri maalesef “bana dokunmayan yılan bin yaşasın” fırsatçılığıyla sustular.

En büyük görev Diyanet İşleri Başkanlığı’nındı. Bu korkunç yapının sapkınlığını, halk diliyle halka en çok onlar anlatabilirdi. Her hafta milyonlara ulaşabilen hutbeler örneğin en önemli imkandı… Olmadı.

Üniversiteler, akademisyenler, aydınlar derinlikli analizlerle bu sapık örgütü çalışabilirlerdi. Güzel işler, güzel makale ve kitaplar çıktı ama hem yetersiz kaldı, hem de halka ve örgütün içlerine ulaşamadı.

Medya, inandırıcılığı ve hatta güvenilirliği şüpheli yayınlarla, örgütü iteledi, kümeleştirdi, örgüte çelikten duvarlar çekilmesine zemin hazırladı.

Mücadelenin her boyutu Erdoğan’a yüklendiği için, kavgada tarihi sorumluluk taşıyanlar kenarda durup seyrettiler.

Çözülmesini, dağılmasını, içinde isyanlar çıkmasını, içinden itirafçılar çıkmasını beklediğimiz bir örgüt, daha fazla içine kapanıyor, daha fazla birbirine kenetleniyor, ketumlaşıyor, hatta mağduriyet edebiyatı üzerinden aileleri de kendi safına çekiyorsa, durup düşünmek zorundayız.

Tarihin bu en korkunç, en tehlikeli örgütüyle sadece siyasi dil üzerinden mücadele yürütemeyiz. Sadece kavga dili ise, örgütü çökertmiyor, tam tersine koruyor.

15 Temmuz’un üzerinden 1 yıl geçti. Şimdi artık geç de olsa “yumuşak güc’ün devreye girme zamanı. Duaların, vaazların, hutbelerin, sohbetlerin, kitap ve makalelerin siyasi dil ve kavga dilinin önüne geçmesi gerekiyor.

Mücadele Bedir ve Uhud’dan ibaret değil. Hazreti Peygamber, “kalpleri mühürlü” deyip tebliği bıraksaydı, Mekke’nin fethi mümkün olur muydu?

Bize, Fetullahçılık gibi bir sapkınlıkla mücadelede, örgütün çelik duvarlarını yıkıp içeriyi dağıtacak “akıl ve dil” gerekiyor.  Haksız yere Recep Tayyip Erdoğan’ın üzerine yüklenmiş bu yükü alma zamanı geldi de geçiyor.

Kaynak: Dinihaberler.com / Özel Haber

Son Güncelleme: 17.07.2017 23:58
Yorumlar
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner274

banner273