Diyanet Vakfı, Bir Öğrencinin Hayatınında Nasıl İz Bıraktı...

DiNiHABERLER.COM / öZEL
 
TDV bir hayata dokunarak mucizenin adı oldu...

Heyecanla okuyacağınız o muhteşem bir hikaye.

Haber sitemize ulaşan ve hayata ve eğitime tutunma çabasını imkansızlıklar içinde başaran değerli okurumuzun soluk kesen bu hikayesinde kahramanının TDV olduğunu belirteren ibret dolu hikayesi...

İlim Aşkına götüren yolda, TÜrkiye Diyanet Vakfı, Eğitim köprüsü oldu.

Öğrenciliğim hep sıkıntılar içinde geçti. İmam hatibe başladığım yıl babam işten çıkarıldı ve maddi imkansızlıklarla o yıllarda tanıştım. Evde ekmek yapmaya un bile bulamadığımız yıllardı. Tüm bu imkansızlıklara rağmen ben ve kardeşim eğitim hayatımıza devam ettik. Babamın bizi ilçeye okula göndereceği minibüs parası bile olmazdı. Borç bulur yine de minibüs paramızı temin etmeye çalışırdı. Zaten okula gelmeye zor para bularak geliyorduk. Okulda öyle kantinden tost simit alarak yemek gibi bir lüksümüz de yoktu. Annem yanımıza yiyecek koyar öğle arasında karnızmı onunla doyururduk. Mümkün olduğunca kantine inememeye çalışırdım . kantindeki tost kokuları beni cezp ederdi. Bir arkadaşım tost ısmarladığında utana sıkıla alırdım . tost yiyebildiğim için dünyalar benim olurdu. Hala tost yerken o günler aklıma gelir.

 


 
Okulda kitap, dergi, kaset satarak o günlerde harçlığımı çıkarmaya çalışırdım. Bu şekilde ortaokul lise derken üniversite zamanlarına eriştik. Üniversiteyi kazanmıştım kazanmasına ama babam hiç beklemediğim bir şekilde beni okutmayacağını söylüyordu. Çok üzülmüştüm. Meğer daha sonra anladım ki maddi nedenlerden dolayı okutamam diye göndermek istemiyormuş.

Araya öğretmenlerimi koyup babamı ikna ettim. O yıllarda arkadaşlarımla bayanlara özel düğün programları yapıyorduk. Düğün sahiplerinin üç beş kuruş verdiği paraları küçük altın yapıp ihityaç sahibi arkadaşlarımıza veriyorduk . Ondan benim de nasibim oldu elhamdülillah okul harcımın bir kısmını onunla ödedik. O zamanlar okumak bu kadar kolay değildi. Okul harçları dosya masrafları dünyanın parasıydı. Üniversite yıllarımda çok aç kaldım. Geceleri açlıktan uyuyamamayı ve insanın açlıktan ölmediğini de o yıllarda öğrendim. Otobüs parası vermemek için bir kişinin kilometrelerce yol yürüyebleceğini ve bununla sağlığından olamadığını da...

Türkiye Diyanet Vakfı, Yeşeren Umudum Oldu...

O yıllarda aldığım Türkiye Diyanet Vakfı'nın bana hayat pınarı gibi sunduğu bursumdan ihtiyacım dışında tasarruf ederek taksitle aldığım kitaplar benim için hala hazine değerindedir. Elmalı tefsiri, Esed’in meali ve daha başka kitaplar. Beni için kitap alabilmek çok büyük bir olay olduğu için arkalarına aldığım fiyatları yazardım. Yemek yemekten daha çok o kitapları alıp okuması beni mutlu ediyordu. Daha sonraki bir sürü yaşanmışlıktan sonra Türkiye Diyanet Vakfı'nın asla unutamayıp yıllarca minnatarlık duyacağım desteği ile şimdi hayatta bu kademedeyim.

Ben okumaya sevdalıydım, TÜrkiye Diyanet Vakdı'da yardıma

Kitaba eğitime bu kadar önem vermem. Benim için yemekten içmekten daha önemli olmalarının nedeni belki de bu yaşadıklarım. Eğitim alan bir kişi bazen onlarca kişinin umudu olabiliyor. Ama ya yokluktan dolayı eğitimime devam etmeseydim, TDV beni bulup o iyilik pınarı ile bana destek olmasaydı. Bugün çok pişman olduğum bir noktada duruyor olabilir ve kimseye faydası olmayan biri olabilirdim.

Dünya durdukça hep var ol Türkiye Diyanet Vakfı ve elini yokluk içinde okumaya çalışan insanlardan hiç çekme... Şimdi TDV'ye vefa sırası bende...



 
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.