Biraz garip oldu değil mi Dini Haberler’de “Mutlu Noel” ifadesiyle karşılaşmak.

Biraz şaşırın istedim.
Yok, klasik şeylerden bahsetmek istemiyorum. Klasik derken önemsiz anlamında değil aksine çok çok önemli.

“Aman yine mi, her yılbaşında aynı şeyleri duymak; artık gına geldi, ne güzel eğleniyor, alışveriş yapıyor, çevremizdeki insanları hatırlıyor hatta ‘Kurban Bayramı’nda hayvan haklarını savunurken bugüne özel hindi kesip bir tabak da komşuya gönderiyoruz ne var ki canım bunda” diyenlere gelsin sıradaki sözlerim.

Müslüman feraset sahibidir. Dinine, namusuna, vatanına, atasına, bayrağına haysiyetsizce, onursuzca saldıranlara karşı kin sahibidir hatta.
Yalan mı?
Öle değil mi yoksa?
Öyle ya da değil en azından benim için durum bu. Üzerine alınmayanlara karşı kendime yazıyorum bu satırları.
Bir kavram kargaşasının içerindeyiz. Bunu kabul edelim.
Müslümanca bir yaşam mı?
Yoksa Avrupai özentilerin girdabında kaybolup, kendimize ve benliğimize özlem duyarak, geçmişi “ah nerde o eski bayramlar, mahalle dostlukları, çocukluk arkadaşlıkları” hayıflana hayıflana anarak, arayarak mı?
Müslümanca yaşamayı göze alamıyoruz, Avrupalı da olamıyoruz. Çünkü onların dininden değiliz, öyleyse ortaya karışık bir insan tipi.
Kişiliksiz, bensiz, benliksiz, kültürsüz, geçmişsiz ve dolayısıyla geleceksiz. 
Size de garip gelmiyor mu?
Bankaların cafcaflı faiz reklamı,
AVMlerin cümbüşe dönen ‘yılbaşı’ kampanyaları.
İnşaat firmalarının,
Telekomünikasyon şirketlerinin,
Teknoloji mağazalarının, alttan incecik geçen altyazılarla çaktırmadan gözümüze soktukları Müslümanları kandırmak için ayak oyunları hadi siz ona kelime oyunu deyin.
Kapitalist dünyanın TANRILARI bu yukarda saydıklarım ve birileri biz Müslümanları onlara tapmaya davet ediyor.
Eğer bu gerçeğin farkında değilseniz ne diyelim
“Mutlu Noeller”
 
Pâk eyle gönül çeşmesini tâ durulunca
Dik tut gözünü gönlüne, gönlün göz olunca
İnkârı ko, dil destisini ol çeşmeye tut dur
Ol âb-ı safa bahş ola tâ bu desti dolunca
Çün Hak seni derbân cihânhânesi etti
Dur kapıda gayrı koma tâ ânı anda bulunca
Sen çık aradan hanesini sahibine ver
Bîşek gelir Allah, evine sen sâvulunca
Evvel koma kim sonra çıkarmak güç olur güç
Şeytan çerisi hane-i kalbe koyulunca
Çektin bu cihân içre nice mihnet ü zahmet
Ol piri Hûda, mürşid-i kâmili bulunca
Ey Lâ Mekân! seni ben çok aradım çok
Sînemde mûkim olducağın tâ duyulunca…
                                                                    “Lâ’î Dede”

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.