Tezatların Ahengi
İçim içime sığmıyor deriz en mutlu anlarımızı anlatmak adına. Yüreğim bir kuş gibi pır pır kanat çırpıyor, eteklerim zil çalıyor deriz. Sığmaz gerçekten insanın ruhu bedenine, kanatlanıp uçmak ister adeta gökyüzüne uçsuz bucaksız semalara umarsızca...

Anlatamazsın o anki duygularını kelimelerle. Dilin tutulur, elin ayağın birbirine dolaşır bilemezsin nasıl davranacağını o an. Belki de istemsizce dökülüverir birer çiğ tanesi gibi gözyaşların yanaklarına. Olmuştur istediğin, gelmiştir beklediğin ve belki de tam umudunu kestiğin noktada bulmuşsundur umudu, mutluluğu...

Nedenlerin, niçinlerin, nasılların bir önemi yoktur artık o son noktada. Zafer senindir ve vuslata ermiştir gönüller... Ya mutsuzken tam da vurmuşken hayatın dibine...

Hiç de beklemediğin bir anda gelmişse o kara haber.Hiç duymam hiç yaşamam sandığın, ihtimalini bile düşünmekten korktuğun, aklının ucuna bile getirmediğin o acı son seni bulmuşsa bu sefer...

Yine sığmaz ruhun bedenine bu kez mutluluktan değil darlıktandır sığmayışı ruhun bedenine. Kanatlanıp uçmak, yok olmak , lamekan ruhlar gibi dolaşmak ister sığınmak bilmeyen bedeninden kaçmak adına. Dil susar, lal olur gönüller, kelimeler boğazında düğümlenir yutkunamazsın adeta. Elin kolun tutmaz olur bilemezsin nasıl davranacağını nasıl hareket edeceğini. Ve yine çiğ tanesi gözyaşların istemsizce süzülüverir yanaklarından...

Tezatların ahengi de bu olsa gerek. Ne yaman çelişkidir aslında ruhun en mutlu ve en üzgün anında yaşadıkları bedene yaşattıklarının birebir aynı olması...

Haller aynı, tavırlar aynı, sonuçlar aynı. Peki nedir bunun farkı? Nasıl da kalıplaştırmışız acımasızca duygularımızı. Nasıl deriz ki her zaman bir insan ağlıyorsa mutsuzdur diye. Oysa ki sinir krizi geçiren bir bedenin attığı kahkahalar kadar gerçektir o gözyaşları. Ben-sen yok; doğru-yanlış yok; siyah-beyaz yok; güzel-çirkin yok; varlık- yokluk da yok...Var olan tek şey tezatların ahengini kabullenmiş bir bakış açısı...

Neyi neye göre , kimi kime göre değerlendirdiğimizdedir işin özü. Hepimiz biraz Var biraz Yokuz aslında bu hayatın içinde.

Bakabilene... Görebilene ... Anlayabilene...
Anahtar Kelimeler:
tezatların ahengi

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol