'Kimse cami jandarmalığına soyunmasın'

 

وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا

“Ey Rabbimiz! Eşlerimizi ve çocuklarımızı bize göz aydınlığı kıl ve bizi Allah’a karşı gelmekten sakınanlara önder eyle” (Furkân, 25/74

Ramazan, memleketin yüzde doksanından fazlasının camilerle alışverişinin arttığı dönem. Vatandaşın çoğunluğu cumalar dışında teravihlere rağbet eder. Vakit namazlarını muntazaman kılamayanların dahi teravihlere gittiği görülür. Ramazanda camilere yönelen bir taife de çocuklardır ki benim asıl meselem onlar.


Ramazan başladığında ilk günler çocukların bir eğlencesi de Teravih namazlarıdır. Güle oynaya gelirler ister haylazlıklarını deyin, ister yaramazlık. “Çocukluklarını” yapıp dönerler. Ya büyükler? Büyüklüklerini gösterebilirler mi? Herşeyden önemlisi modeli Peygamber (SAV) olan bu ümmet, ümmet olmanın gereğini yerine getirirler mi? Pek değil.


Çocuklarla büyük adamla muhatap olurcasına muhatap olan Peygamber’in ümmeti çocuğa her alanda yaptığı aşağılamasına camide de devam eder, Camiden, mescitten kovalamakta hiç beis görmez.


Mescidin ortasına hacet gideren bedeviye hiddetlenmeyen Peygamber’in ümmeti çocukların masumane gülüşmelerine tahammül etmez, onlara bağırır.


Masum çocukların Fatiha sonrasında bir ağızdan “Aamin” demelerine bile dayanamaz; onların günahsız ağızlarından çıkan “amin”lerin belki de afet, bela ve musibetlere kalkan olabileceği aklına gelmez.


Ceplerinde akide şekerleriyle dolaşan ak sakallı, nur yüzlü dedeler geri gelmeli, çocuk görünce kaşları çatılan, gözlerini devire devire bakarak çocukları korkutmaya çalışan külhanbeyi ağır ağabeyler çocuklardan itinayla uzak tutulmalı.


Kimse aklından çıkarmasın o çocuklar sizin ve komşularının çocukları. Eğer cami adabına uygun hareket etmiyorlarsa bu onların değil sizin suçunuz. Hiç kusura bakmayın.

 
Malum İzmir’de cezevinde vaiz olarak görev yapmaktayım. Mahkûmlarla sohbet ederken bazılarının “hocam bi defa camiye gitmiştim, biraz afacanlık yaptık, hoca veya sakallı amca beni dövdü ve bidaha da hiç camiye gitmedim” demeleri karşısında utanıyorum. Asıl suçlu onlara sahip çık(a)mayan cami jandarmalığına soyunanlarda. Kendinize gelin beyler. Sizin sahip çık(a)madıklarınıza başkaları sahip çıkar. Vebale girmeyin. Gönül kazanın. Onlar cennet vesilemiz.


Yazımı Diyanet İşleri Başkanımız Prof. Dr. Mehmet GÖRMEZ Hocamızın anlamlı bir mesajıyla taçlandırmak istiyorum: “Camide namaz kılarken, arka saflardan gülüşüp oynayan çocuk sesleri gelmiyorsa gelecek nesiller adına korkun.”

Grup Sayfamız için

 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.