Kıskançlık Nasıl Bir Duygu?
Sonsuz kıskanıyorum, seni ben den çok seveni… Ben dedi iblis, ben üstünüm Âdem topraktan ben ateşten yaratıldım diye böbürlendi.

İblis çok ibadet ederdi Rabbine, fakat her ibadet edişinde benden daha fazla ibadet eden yok, bencilce ve kibirlenerek ifade ederdi kendini. Ve Yaradan cennetten kovdu. Kullarına örnek olsun, İki dünyalarını da huzurla kazansınlar diye. Şeytan dedi: "bende kıyamete kadar kullarının yolunda durup onları azdıracağım" Allah açıkladı :"kim şeytana uyarsa onunla beraber toplayıp cehennem de yakacağım "buyurdu.

Ne acıdır ki İnsanoğlu iblisi örnek edindi kibir gurur elbisesini giydi, bile bile. Peki, bize ne oluyor her şey apaçık açıklanmışken biz düşmanımızın yolundan gidiyoruz. Kibir riya gurur nasılda dünya hayatımızı süslüyor. Gözümüz makam sevdasına bürünüyor. Ve "üstün görerek kendimizi" konuşabiliyoruz.  "Bencillik" yâda "ben"lik nedir ciddi bir şekilde hiç düşündük mü? Bencil: Yalnız kendini düşünen, kendi çıkarını herkesinkinden üstün gören, bencillik öğretisine inanan kişidir. Ve Benlik: İnsanın, kendi kişiliğine ilişkin tarifi, kendini tanıyabilme ve değerlendirme biçimidir.
Kişiliğin iki yönü vardır. Dışa yansıyan, daha çok başkaları tarafından değerlendirilen ve davranışlarına yansıması ile de ölçülebilen yandır. İnsanın bu yönü nesneldir (yani objektif) . Kişiliğin ikinci yönü ise dışarıya pek yansımayan yani bireyin kendini tanımladığı biçimidir. İşte kişiliğin, bu öznel yönü benliktir ve benlik ölçülerek değil, yorumlanarak anlaşılabilir. Her şey aslında ortada... Benlik duygusunu yok etmemiz imkânsız… Rabbimiz bizlere olumlu ve olumsuz duygular vermiştir. Bizler bu duyguyu doğru bir şekilde değerlendirip hayatımıza yansıtmalıyız. Sevmek, yardım etmek olumlu duygularımızdır. Yaradan fıtratımıza yerleştirmiş.

Duygularımız bir şelale gibidir yükseklerden akan. Eğer karşısında durursan, kapılır gidersin, farkına vardığında ise çok yara almış bir halde bulursun kendini. Ama yanında durur akışına sen yön verirsen sonun da hüsran yaşamazsın. Rabbimizin bize verdiği duyguları olumlu bir şekilde kullanmalıyız ki ne biz nede çevremiz zarar görsün mesela olumsuz duygularımızdan biri olan kıskanma duygusu. Her kul da mutlak olan bir duygudur. Kıskanma duygusu hasetlik duygusuna çevrilmedikçe, zararsızdır. Yüce Mevlamiz Nisa Süresinde: “Yoksa onlar, Allah'ın fazlından (ni'metinden) insanlara verdiği şeylere haset mi ediyorlar (çekemiyorlar mı)?” (Nisan 53) Diye seslenmiyor mu Kur’an kitabıyla biz kullarına.

Allah herkesi farklı fıtratlar da ve şekiller de yaratmıştır. Kimini zengin kimini fakir kimini uzun boylu belki renkli gözlü.... Bunlara bakıp kıskanabiliriz ama haset edemeyiz Rabbim öyle dilemiş der, bize verilene şükretmeli. Bizde olanın da başkasında olmadığını da unutmamalı insan. Kıskanma her yaşta olan bir duygudur. Küçük yaşta ki çocuk dahi kendinden sonra gelen kardeşini bilinçsizce kıskanır. Kadın kocasını koca eşini kıskanabilir en doğal olan bir duyguyla. Duygular, daha bebek yaştayken karakter kazanmaya başlar. Ve kendini yavaş yavaş belli eder. Çocuktur deyip umursamadığımız duyguları, ilerde dışa kötü bir birikimle yansırken fark edebiliriz. Karakterimize yerleşen duygular benlikle dışa yansır, belki de önü alınmaz bir bencillik ve hasetlikle.

İnanç ahlak ve yetişme terbiyesiyle duyguları kontrol atına alınabilir unutmayalım duygularımız, Allah’ı tanıma ve sevme duysuyla beslenir ve güzelleşir. Seni sevmek en derin duygum oldu Yarab! Sonra kullarını sevdim hatta Aşkı tattım bana verdiğin yürekle şimdi boynumu büküyorum bana neyi layık görürsen tek kıskançlığım sana hakkıyla kavuşanı bu dünyayı seni bulmak için yaşayanı kıskanıyorum.

Sevgi duygularınızla kalın sağlıcakla…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.