Ne olur her yerde din görevlileri böyle olsun!
İŞTE OLMASI GEREKEN KARDEŞLİK
 
Hemen hemen her Diyanet İşleri Başkanlığı mensubu din gönüllüsü kardeşimin çoğu zaman içinden geçirdiği ve özlemini çektiği bir husus vardır: Din Görevlilerinin Birlik ve Beraberlik içinde olması. Benim de zaman zaman dertlendiğim, üzüldüğüm ve personelin birbirine karşı olumsuz davranışlarını gördüğümde “ya ne olur sanki herkes birbiri ile iyi geçinse de görevimizi layıkıyla yapmış olsak” diye düşündüğüm bir konuydu bu. Bu kurum da ki herkes gibi bende görev hayatıma imam hatip olarak başladım. Hem de ünv. öğrenimi görürken.

Tecrübesizliğimizden bir çok hatalar yaptık ama ders almayı da ihmal etmedik. Ama kıymetli meslektaşlarım her nerede görev yaptımsa maalesef şahit olduğum olaylar ve sorunlar hemen hemen aynıydı. Genelde en büyük sorun izinlerin ayarlanmasında olurdu. Genelde 2 görevliden kimin ne zaman izin kullanacağı noktasında pek anlaşma olmazdı. Hatta görev arkadaşı izin alacaksa bunu öğrenen diğeri gidip rapor aldığını bile görmüştüm.
Bunları okurken belki bana kızdınız bilemem. Ama kızmayın hele sonuna kadar bir okuyun lütfen. Mesela farklı sendikalara mensup görevli arkadaşlar pek aynı yerde bir araya gelmez, oturup muhabbet etmez, hatta bazen arkasından kötüleyebilirdi. Maalesef gruplaşmalar, ayrılık vs. olurdu. Farklı sendikadan diye  selam vermeden geçenler bile olurdu. Birlikte görev yapan arkadaşlar birbirlerini ne cemaate karşı savunur ne de müftüye karşı müdafaa ederlerdi. Hatta onun zararına olan benim yararıma diye düşünen bile vardı. Çok bunaltı diyeceksiniz belki ama dedim ya sabredin güzel haberlerim var size.. umutlu haberler… okuyunca sizi bu kurum adına sevindirecek haberler…

 
O zaman yeni bir parafrağ yapalım değil mi ? Madem güzel şeyler anlatacağız yeni bir başlangıç olsun. Rabbim nasip etti murakıplık sonra vaizlik görevini bize emanet etti. Canım Türkiye’ min güzel illerinden birinin şirin bir ilçesinde göreve başladık . Bilgileri en son vereceğim işin heyecanı olsun değil mi? ve burada hayal ettiğim ve “ne olur her yerde din görevlileri böyle olsun” dediğim bir manzara ve ortamla karşılaştım. İlk başta tabi şöyle bir bakıp ya burada da bir gruplaşma vs. var mı diye baktım ama dostluk ve samimiyetten başka bir şey göremedim.
 
Görevli arkadaşlarımızın merkez caminin yanında bir odalı dernek binaları var. Doğalgazı döşeli , kitalığı çok güzel, küçük bir mutfağı mutfağında arkadaşların ortak aldıkları ocak-fırın-tencere-tabak-çaydanlık vs hepsi var. Dedim ya ütopya gibi bir şey yaşaması başka yazması başka bir güzel. Vakit aralarında burası bir toplanma, sohbet etme, sorunları halletme , kaynaşma , çay içme, dostlukları tazeleme mekanı. Zaman zaman tabi cami cemaatin de uğradığı ama din görevlilerine özel bir yer. Burada müezzin imam ayrımı yok, kim geldiyse çayı koyar , kaynayınca demlenir, başka biri servis eder bir diğeri hiç gocunmadan bulaşık yıkar. Hadi hocam ya demeyin sakın. Bitmedi arkadaşlar istisnasız hepsi gelir birisi izin alacaksa saklı gizli değil burada söyler “ ben izin almayı düşünüyorum”  diye. 2 kişi ise sorun yok tek görevli ise haftalık iznini başka güne ayarlayan bir arkadaş ben müsaitim bakabilirim deyince izni alacak arkadaş yerine bakma problemi olmadan gider müftü beyden iznini alır. Evet izin konusunda kimse kimseye zorluk çıkartmaz. Hele cenaze varsa ilçede bütün görevliler cenaze namazından sonra mezarlığa gider kuran okur dua edilir ve gelinir. Kimse benim mahallemin cenazesi değildi demez. Akşamında da yine bütün görevliler taziye için yatsıdan sonra cenaze evine gider. Taziye de bile ayrılmazlar. Hem de en güzeli ne biliyor musunuz hiç kimse kimseye “ sen şu sendikadansın vs” diye yan bakmaz. 2 farklı sendikanın temsilcisinin aynı camide görev yaptığını ve sorunsuz olarak yıllardır birlikte çalıştıklarını söylesem bilmem inanır mısınız? Ama doğru…programlar da mevlidler de herkes gelir, katılır her şey el birliğiyle yapılır, istişare ile yapılır. Bazı arkadaşlar tuz ve biber gibi olsalar da birbirlerinden ayrı kalmazlar. Biri yoksa aranır sorulur hastaysa gidilir. Kısaca burada ki din gönüllüsü kardeşlerim, büyüklerim görev arkadaşı , kurum personelinden öte birbiri ile dost. Dost… hani şu günlerde az bulduklarımızdan.. iyisi mi dostların yanına gidip bir çaylarını içelim muhabbet edelim… bu kardeşliğin ve dostluğun önece bizim kurumuzu sonra tüm ülkemizi ve dünyayı kuşatması dileğiyle. Rabbim yar ve yardımcımız olsun…burası neresi mi ÇANKIRIMIZIN Korgun ilçesi. 
 
 
Anahtar Kelimeler:
VaizYusuf AYDOĞAN
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Mustafa YILMAZ. 1 yıl önce

Sayın yusuf hocamin yuregine saglik.
Coook guzel yazmis.
Birlik ve beraberligimizin bekadini yuce mevla nasip etsin.
Mustafa yilmaz
Cankiri korgun

Avatar
İBRAHİM DEVRİM 1 yıl önce

Sayın yusuf hocam çok önemli bir konuya değinmişsiniz.tesbitleriniz çok doğru,saymış olduğunuz bütün olumsuzluklar devam ediyor.inşallah düzelir...

Avatar
imam 1 yıl önce

ah hocam ah keşke bütün türkiyedeki bütün meslektaşlarımız korgun ilçesindeki gibi birlik beraberlik olsa bizdekikibirlenme bizi yakıp kül eediyor

Avatar
yusuf kayadibi 1 yıl önce

ılgazda görev yaptım halkını dindarlık ve samimiyet açısından çok sevdim yazının başını okurken acaba ılgazdan mı bahsediyo dedim içimden ama korgun çıktı ben tokat erbaalıyım şuan erbaada görev yapıyorum korgun merkez camii imamı abdurrahman hocamda arkadaşım olur hüseyin çelik ismail tak ve diğerlerine selamlar

Avatar
Din görevlisi 1 yıl önce

Degerli hocalarım siz neden bahsediyorsunuz merkezdeki hocaların kimilerine selam veririyoruz selamı almıyorlar havalarından bumu kardeşlik önce bizler düzelmedikce halktan düzelme beklemeyin bu zedelemek degil arkaşlar kusurum varsa af ola