İnsani Asalet: Dostluk
Mukadder Arif YÜKSEL
mukadderyuksel@hotmail.com 9 Şubat 2012 Perşembe 00:12
Mukadder Arif YÜKSEL
mukadderyuksel@hotmail.com 9 Şubat 2012 Perşembe 00:12
Dostluk,aralarında inanç, duygu, düşünce ve gaye benzerliği olan ve birbirini içtenlikle seven iki veya daha fazla insanın, herhangi bir menfaat gözetmeden samimiyet prensibi üzerine kurduğu samimi ilişkiler bağıdır.
Bazı iyi huylar, iyi bir okul ve aile terbiyesi ile sonradan öğrenilebilir ancak gerçek dostluk için insani asalet gerekir.
Arkadaşlar kısmetimiz,dostlar tercihimizdir. Arkadaşla o anı, dostumuzla geleceği paylaşırız. Arkadaşla fizik gücümüz,dostla ruh gücümüz işbirliği halindedir. Arkadaşa elimizi,dostumuza kalbimizi veririz. Arkadaşı biz seçeriz, dost bizi seçer. Arkadaşı gerektiğinde biz değiştiririz, dost ise bizi değiştirir. Bu sebeple dostlarımız, fazilet yönünden ya dengimiz ya da bizden daha kıdemli kimseler olmalıdır. İyi bir dost, yüzlerce öğretmen kadar eğitici ve bir ebeveyn kadar geliştirici etkiye sahiptir.
Dostları birbirine bağlayan sevgidir. Dostluğun derecesi aradaki sevginin gücü kadardır. Dostluğu bir ağaca benzetecek olursak, çekirdeği sevgi, gövdesi ve dalları iyilik, meyvesi ise mutluluktur. Bu ağacı sulayan, besleyen ve geliştiren gıda da yine sevgidir.
Dostlar, duygu ve düşüncelerini paylaşarak birbirlerini geliştirmenin yanında somut bir takım faydaları da gönüllü olarak birbirlerine armağan ederler. Bir insan, dostunun başarısına kendi başarısı gibi sevinir ve onu kutlar. Acısını kendi acısı kabul eder, acıyı kalbinin derinliklerinde hisseder ve onu teselli eder.
Dostu vesilesiyle doğru yolu bulmuş ve dostu yüzünden sapıtmış insanların sayısı hiç de az değildir. Çirkin işleri telkin eden birisi, olsa olsa Şeytan veya onun işbirlikçisi olabilir. Oysa şeytan hain bir dosttur ve dostlarını sadece ateşe sürüklemektedir.
Kötülükte ısrar olmadığı sürece bir kusurundan dolayı dost terk edilmez. “Hatasız dost arayan dostsuz kalır.” Herkes hayatının bir yerinde önemli hatalar yapmıştır. “Kötülüğe kötülük her kişinin, kötülüğe iyilik er kişinin vasfıdır” denilir.
Nedense dost deyince hep dışarıdaki samimi arkadaşlar akla geliyor. Oysa en yakın dostumuz, sevgili eşimiz olmalıdır. Çünkü onunla, hiç kimseyle olmadığı kadar hayatı paylaşıyoruz. Aile içinde dostluğu sağlamak bahtiyarlığın en büyüğüdür.
Aile bireyleri dışında, sırasıyla akraba,komşu ve iş arkadaşlarımızla dostane ilişkiler kurarak dostluk halkasını genişletmeye çalışabiliriz. Dost, dostunun gönüldaşı, dost çocuklarının amcası,dayısı, halası ve teyzesi, dost eşinin ağabeyi yada ablası, dost babasının evladıdır. Anne ve babamızın dostları, dolayısıyla bizim de dostlarımızdır.
Dostlar birbirlerine elbette yardımcı olacaklardır fakat sırf çıkar sağlamak için kurulan dostluklara menfaat çetesi demek daha uygun olur. Birbirlerine kötü işlerde yardımcı olanlar, aslında uzun vadede birbirlerine ihanet etmektedirler. Yürümeyen ve bozulan dostluk ilişkilerini incelerseniz temelinde mutlaka bir çıkar çatışması olduğunu göreceksiniz. O halde dost seçerken dostumuzun, imanlı, samimi, ilkeli ve şahsiyetli kimseler olmasına özen göstermeliyiz.
Mutluluğumuzu paylaşarak artıran, acılarımızı da paylaşarak azaltan dostlarımızdır. Bizler ancak dostlarımızla birlikte mutlu olabiliriz. Gerçek dostlar, iyilikleri asla unutmazlar, sehven yapılan hataları ise görmezden gelirler ve affederler.
Gerçek dost bulmak zor,kaybetmek kolaydır. Gerçek dost her türlü fedakarlığa layıktır. Dost arayanlar önce kendisiyle dost olmalıdırlar. Kendisine dost olamayanlar başkasına asla dost olamazlar.
Yorum EkleBu habere henüz yorum yapılmamıştır, ilk yorum yapan siz olun.
| Künye | Reklam | İletişim | RSS
Dinihaberler.com hiçbir resmi kurum ve kuruluşa bağlı değildir, tamamen özerk bir sitedir.
Yazılım: Haber Sitesi Kur
Dinihaberler.com hiçbir resmi kurum ve kuruluşa bağlı değildir, tamamen özerk bir sitedir.
Yazılım: Haber Sitesi Kur